Γλώσσες

Ποιοι είναι εδώ

Είναι εδώ αυτή τη στιγμή 0 χρήστες και 15 επισκέπτες.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗ


 
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ - ΣΠΟΥΔΕΣ - ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ
 
ΟΝΟΜΑ : ΙΩΑΝΝΗΣ
ΕΠΩΝΥΜΟ : ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΕΡΑ : ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
ΟΝΟΜΑ ΜΗΤΕΡΑΣ : ΔΗΜΗΤΡΑ
ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ETOΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ : ΑΘΗΝΑ 1948
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ : Τομέας Οικολογίας, Τμήμα Βιολογίας, Σχολή Θετικών Επιστημών, ΑΠΘ, 541 24 Θεσσαλονίκη
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ : 2310 - 998251
Fax : 2310 – 998379
e-mail : jdiamant@bio.auth.gr
 
 
ΣΠΟΥΔΕΣ
1966 - Απολυτήριο Λυκείου
6ο Λύκειο Αθηνών
1971 - Πτυχίο Φυσιογνωσίας και Γεωγραφίας
Φυσικομαθηματική Σχολή , Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών .
1972-1973 - Εξειδίκευση σε θέματα ορυκτολογίας πετρογραφίας
Ινστιτούτο Dolomieu (Σχολή Γεωλογίας) του Πανεπιστημίου της Grenoble
 
1980-1981 Εξειδίκευση στην φωτοερμηνεία και τηλεπισκόπηση Ινστιτούτο ITC Enschede ,Ολλανδία
 
1983 - Διδακτορικό δίπλωμα
- Τομέας Οικολογίας, Τμήμα Βιολογίας, Σχολή Θετικών Επιστημών, ΑΠΘ.
- Θέμα διδακτορικής διατριβής: "Δομή και δυναμική των Ελληνικών φρυγανικών οικοσυστημάτων",
- Επιβλέπων: Καθ. Νικόλαος Σ. Μάργαρης.
Ξένες Γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά
 
 
ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ
Ερευνητικά ενδιαφέροντα: Περιγραφή –Στόχοι.
Διορίστηκα σαν βοηθός στην τότε έδρα της «Γενικής Βοτανικής» της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1979.
Η έρευνα μου εστιάζεται στη μελέτη της βλάστησης που είναι το βιολογικό μέρος του τρίπτυχου Κλίμα –Βλάστηση-Εδαφος. Το έναυσμα δόθηκε από τον αείμνηστο καθηγητή Νίκο Μάργαρη όταν αισθάνθηκε την ανάγκη να αφιερωθεί στην μελέτη των οικοσυστημάτων μεσογειακού τύπου αντί της φυσιολογίας φυτών.
Τα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα, των αειφύλλων πλατύφυλλων σκληροφύλλων αλλά ιδιαίτερα των φρυγάνων, εθεωρούντο περιθωριακά, υποβαθμισμένα και ανάξια για σοβαρή ενασχόληση μαζί τους. (Όπως θεωρούσε και ο Πλάτωνας το οικοσύστημα του Υμηττού κατά την κλασσική περίοδο). Ωστόσο με τις εργασίες του Mooney στην Καλιφόρνια αλλά και του Specht στην Αυστραλία, είχε δειχθεί ότι η θέση τους στον πλανήτη δεν ήταν τυχαία. Επιλέξαμε με τον καθηγητή Μάργαρη να εργασθούμε με το θεωρούμενο πλέον υποβαθμισμένο τμήμα των μεσογειακού τύπου οικοσυστημάτων τα φρύγανα.
Εκπονώντας την διδακτορική μου διατριβή πραγματοποίησα μετρήσεις παραμέτρων φρυγανικών οικοσυστημάτων όπως βιομάζα και βιοτικές προσαρμογές (μέγεθος φύλλων, παρουσία αγκαθιών) σε επιλεγμένες περιοχές της Ελλάδος (Πάρος, Κρήτη, Αιτωλοακαρνανία, Λακωνία) και φαινολογικές εκδηλώσεις στην Αττική. Επίσης πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις παραμέτρων του εδάφους όπως μηχανική σύσταση, pH, οργανική ουσία, άζωτο και φώσφορος, οι οποίες δεν υπήρχαν αφού ακριβώς τα οικοσυστήματα αυτά εθεωρούντο ανάξια προσοχής . Η ανάγκη καταγραφής της εξάπλωσης των φρυγανικών οικοσυστημάτων σε όλη την Ελληνική επικράτεια για την κατανόηση της σχέσης τους με το μητρικό πέτρωμα και τις διακυμάνσεις των κλιματικών μεταβλητών, οδήγησε στην χρησιμοποίηση των τεχνικών τηλεπισκόπησης και ιδιαίτερα της δορυφορικής εικόνας.
Μετά τη λήψη του διδακτορικού διπλώματος η ανάγκη καταγραφής και άλλων ομάδων εκτός από τους νανώδεις θάμνους, που συμμετείχαν στην δομή των μεσογειακού τύπου οικοσυστημάτων οδήγησε στην ενασχόληση με τους λειχήνες.
Σαν γεωγραφικός χώρος επελέγη ο θεσσαλικός Ολυμπος αν και η σχέση με μεσογειακά οικοσυστήματα περιορίζεται κατ’ ανάγκην στους πρόποδες του. Ο λόγος ήταν η μεγαλύτερη αφθονία ειδών λειχήνων που θα διευκόλυνε την γνώση της συστηματικής τους και η εγγύτητα με τον χώρο εργασίας (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο). Παράλληλα διερευνήθηκε και η χρήση τους ως δεικτών για τη μελέτη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης γύρω από την Θεσσαλονίκη.
Η μελέτη της επίδρασης της βλάστησης στις εδαφικές διεργασίες που άρχισε με την αναζήτηση της σύνδεσης των φρυγανικών οικοσυστημάτων με τις παραμέτρους του εδάφους, συνεχίστηκε με την διερεύνηση του φαινομένου της ερημοποίησης.
΄Εκτοτε και και σε συνεργασία με άλλα μέλη του Τομέα Οικολογίας έγινε προσπάθεια να προσεγγισθούν οι βιολογικές ιδιότητες του εδάφους (ένζυμα, πληθυσμοί νηματωδών, μικροβιακή βιομάζα ) μέσω των αλληλεπιδράσεών τους με την βλάστηση είτε φυσική (θαμνώνες), είτε αγροτική. Επιπλέον δε η εμπειρία που είχε αποκτηθεί χρησιμοποιήθηκε για την προσέγγιση προβλημάτων αποκατάστασης του καλύμματος της βλάστησης στις αποθέσεις των λιγνιτορυχείων της ΔΕΗ.
Συμμετείχα ως έμπειρος ερευνητής σε 8 ερευνητικά προγράμματα, εκ των οποίων σε 3 ως επιστημονικώς υπεύθυνος .
 
 
Εκπαιδευτική δραστηριότητα
1976 Μάρτιος - 1979 Απρίλιος Εργαστήριο Βοτανικής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Συμμετοχή σε εργαστηριακές ασκήσεις του μαθήματος Γενικής Βοτανικής, ως βοηθός σε φοιτητές των τμημάτων Βιολογίας και Φαρμακευτικής. Αρχή εκπόνησης Διδακτορικής διατριβής
1979–σήμερα: Τομέας Οικολογίας, Τμήμα Βιολογίας, ΑΠΘ
Από τον Απρίλιο 1979 καθήκοντα βοηθού στον νεοσύστατο τότε Τομέα Οικολογίας, ενώ μετά την απονομή του διδακτορικού διπλώματος τον Δεκέμβριο 1983 ορκίστηκα ως επιμελητής. Στα χρόνια της θητείας μου, μου ανατέθηκαν διαλέξεις και εργαστηριακές ασκήσεις στο πλαίσιο των μαθημάτων του Τομέα «Οικολογία», καθώς και στο διατομεακό μάθημα «Χερσαίο Περιβάλλον και Οργανισμοί».
Εκτοτε στα πλαίσια της αναμόρφωσης των μαθημάτων του τμήματος , μου ανατέθηκαν διαλέξεις και εργαστηριακές ασκήσεις στο πλαίσιο των μαθημάτων «Εφαρμοσμένη Οικολογία» και έπειτα με το τρέχον πρόγραμμα «Χαρτογραφία», «Αρχές Αειφορίας και Διαχείρισης» μετά την συνταξιόδότηση της συναδέλφου Κας Μ. Πυροβέτση και σε συνδιδασκαλία με συναδέλφους το μάθημα «Χερσαίο Περιβάλλον και Οργανισμοί». Αναλόγως των επιλογών των φοιτητών επίσης συμμετέχω και στη διδασκαλία των μαθημάτων «Μικροβιολογία και Βιολογία Περιβάλλοντος» στο τμήμα χημικών μηχανικών , και «Χημεία και Βιολογία Περιβάλλοντος» στο τμήμα Μηχανολόγων μηχανικών . Τέλος συμμετέχω και σε διαλέξεις σε αλλοδαπούς και έλληνες φοιτητές στο πλαίσιο των προγραμμάτων ERASMUS / SOCRATES.
Ασκώ επίσης διοικητικό έργο ως μέλος επιτροπών του Τομέα και του Τμήματος, όπως «εγκαταστάσεων Σταυρού» , «5ου ορόφου» και «ασκήσεων υπαίθρου» του τμήματος.
 
  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΕΡΓΟ
Διδασκαλία
Συμμετοχή στην εκπαίδευση τριτοετών και τεταρτοετών φοιτητών του Τμήματος Βιολογίας κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1990-91, 1992-93, 1993-94 και 1994-95 στα μαθήματα «Εφαρμοσμένη Οικολογία», «Οικολογία Ι» και «Οικολογία ΙΙ.»
Διαλέξεις και τις εργαστηριακές ασκήσεις των μαθημάτων του 5ου εξαμήνου «Χαρτογραφία» (σε συνεργασία με Σ Σγαρδέλη και Ι Παντή) και «Αρχές Αειφορίας και Διαχείρισης» σε συνεργασία με Ι Παντή και Α. Μαζάρη (2012-2013).
Διαλέξεις και τις εργαστηριακές ασκήσεις του διατομεακού μαθήματος του 6ου εξαμήνου «Χερσαίο Περιβάλλον και Οργανισμοί» από το ακαδημαϊκό έτος 2004-05 μέχρι σήμερα.
Συμμετείχα στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος Βιολογίας, με τίτλο «Οικολογικός Σχεδιασμός, Βιώσιμη Ανάπτυξη και Διαχείριση Προστατευομένων Περιοχών» καθ΄ όλα τα έτη της λειτουργίας του.
Διδασκαλία σε φοιτητές προγράμματος ERASMUS 2006-2007, 2007-2008, 2012-2013.
 
 
Επίβλεψη διατριβών
Διδακτορικές
ΠΙΡΙΝΤΣΟΣ Σ 1997 «Επιφυτικοί λειχήνες στον Ολυμπο».
ΜΟΝΟΚΡΟΥΣΟΣ Ν. 2007 «Εκτίμηση ποιότητας εδάφους σε οργανικά καλλιεργούμενα εδάφη»
Μεταπτυχιακές
ΒΛΑΧΟΔΗΜΟΣ Κ 2011 «Μελέτη της εξέλιξης της εδαφικής δραστηριότητας σε αποθέσεις αδρανών υλικών και τέφρας από την καύση λιγνίτη, αποκατεστημένων με Robinia pseudacacia »
ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ Γ. 2010 « Διερεύνηση εδαφικών βιολογικών και χημικών χαρακτηριστικών σε οικοσύστημα ανεπτυγμένο σε σερπεντινικά πετρώματα»
ΜΑΝΩΛΗΣ Β. 2010 « Εκτίμηση κινδύνου διάβρωσης στην λεκάνη απορροής της τεχνητής λίμνης των Πηγών Αώου με τη χρήση Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών».
ΚΟΥΣΕΡΑΣ Θ. 2009 «Ποικιλότητα μικροοργανισμών του εδάφους. Συσχέτιση με τη δομή της κοινότητας των νηματωδών, μετά απο χειρισμούς οργανικής λίπανσης - άρδευσης». Συνεπιβλέπων: επίκ. καθ. Μ Αργυροπούλου
ΚΟΡΔΑΤΟΣ Χ. 2009 «Ποικιλότητα μικροοργανισμών του εδάφους. Συσχέτιση με τη δομή της κοινότητας των νηματωδών, μετά απο χειρισμούς οργανικής λίπανσης - άρδευσης». Συνεπιβλέπων: επίκ. καθ. Ε. Παπαθεοδώρου
ΠΑΡΑΝΟΥ – ΛΙΟΛΙΟΥ Π. 2009 «Ερημοποιημένες εκτάσεις σε εύκρατο κλίμα. Η περίπτωση της λεκάνης Φλώρινας – Κοζάνης».
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ Α. 2000 «Οι γυρεόκοκκοι ως μέσο μεταφοράς γονιδίων στο τοπίο».
ΜΠΑΚΑ Κ. 1999 «Πιστοποίηση και αρχές ανάπτυξης συστημάτων Περιβαλλοντικής Διαχείρισης στον χώρο των επιχειρήσεων –βιομηχανιών και του δασικού φυσικού περιβάλλοντος». (150σελ)
Προπτυχιακές
ΜΕΡΑ Α. 2012 «Εδαφική Ενζυμική δραστηριότητα και μικροβιακά χαρακτηριστικά σε αποθέσεις αδρανών υλικών από εξόρυξη και καύση λιγνίτη». Συνεπίβλεψη με Ν. Μονοκρούσο
ΣΟΥΣΑΝΙΔΟΥ Β 2012 «Νηματώδεις σε σερπεντινικά εδάφη» Συνεπίβλεψη με Μ. Αργυροπούλου
ΜΑΚΡΗ Μ. 2010 «Προκαταρκτική έρευνα για την βελτίωση της ψυχικής υγείας μέσω της επαφής με την φύση.»
ΔΕΛΛΙΟΥ Ι 2010 «Παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη των περιφερειακών αστικών κέντρων . Περίπτωση Σωζόπολης Καλλικράτειας».
ΒΛΑΧΟΔΗΜΟΣ Κ 2008 «Προσέγγιση της δυνητικής βλάστησης στην λεκάνη Φλώρινας –Κοζάνης με βάση τις μονάδες τοπίου.»
ΣΚΕΜΠΡΗ Μ-Κ. 2004 «Μελέτη της εποχιακής μεταβολής της βιολογικής δραστηριότητας του εδάφους και πιθανές επιπτώσεις στις φαινολογικές εκδηλώσεις σε ένα φρυγανικό οικοσύστημα στη Χαλκιδική.» (53 σελ.) [68/04(τ.Ο)]
ΧΑΙΡΙΣΤΑΝΙΔΗΣ ΣΤ. 2001 « Μελέτη της βόσκησης και των επιδράσεών της σε περιαστικές περιοχές του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης με τη χρήση γεωγραφικού συστήματος πληροφοριών (G.I.S.)» (Συνεπίβλεψη με καθηγητή Ιωάννη Παντή (37 σελ.+παρ/μα) # Επιβλ.: Παντής Ι., Διαμαντόπουλος Ι. [47/01 (τ.Ο.)]
ΝΤΟΥΒΛΗ Π. 1994 «Γενική αποτίμηση βλάστησης και χρήσεων γης στο νομό Χαλκιδικής »
 
 
 
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
 
1985 Quality and Quantity of Latex Which Can Be Produced from Natural Vegetation in Greece. Επιστ. Υπεύθυνος Καθηγ Ν.Σ.Μάργαρης
1986-1989 Δομή και δυνατότητες διαχείρισης μεσογειακού τύπου οικοσυστημάτων της Ελλάδας με αείφυλλα σκληρόφυλλα είδη. Επιστ. Υπευθ. Καθηγ. Μ. Αριανούτσου.
1991-31/12/1992 MEDALUS I "Mediterranean desertification and Land Use" ("Ερημοποίηση και χρήσεις γής στη Μεσόγειο") Επιστημονικώς Υπεύθυνος Χρηματοδότηση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (DG XII). Υλοποίηση: Τμήμα Βιολογίας
1993- 1994: MEDALUS II. "Mediterranean desertification and Land Use" ("Ερημοποίηση και χρήσεις γής στη Μεσόγειο") Χρηματοδότηση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (DG XII). Υλοποίηση: Τμήμα Βιολογίας, Επιστ. Υπεύθυνος για το Τμήμα Βιολογίας: Δρ. Γ. Π. Στάμου.
1995 - 1997 MEDALUS III Επιστ Υπευθ καθηγ Κ Κοσμάς.(Γεωργικό Πανεπιστήμιο-Αθήνα)
2000-2001:Εκτίμηση Βιολογικής Ποιότητας Εδαφών με νέες τεχνικές Υπολογιστικής Όρασης”.Χρηματοδότηση: Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΠΕΝΕΔ 1999). Υλοποίηση: Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και Τμήμα Βιολογίας, ΑΠΘ. Επιστ. Υπεύθυνος: Δρ. Π. Μαραγκός (καθηγ. ΕΜΠ).
2003– 2007:Ανάπτυξη ολοκληρωμένου σύστηματος οικολογικού ελέγχου ποιότητας εδαφών με χρήση καινοτόμων τεχνολογιών και εφαρμογή στη βιολογική γεωργία. Χρηματοδότηση: Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΠΕΝΕΔ 2001). Υλοποίηση: Τμήμα Βιολογίας, ΑΠΘ και Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Επιστ. Υπεύθυνος: Δρ.Μ. Δ. Αργυροπούλου.
2006 - 2008 SMAQ «Διαχείριση της ποιότητας του αέρα με τη βοήθεια δορυφόρου – Χρήση βιοδεικτών για την εκτίμηση διασυνοριακής και μεγάλης αποστάσεως μεταφοράς βαρέων μετάλλων και ραδιενεργών σωματιδίων τα οποία επηρεάζουν την περιοχή ενδιαφέροντος».(SMAQ) Χρηματοδότηση: European Commission-Environment Directorate General. (LIFE) Επιστ. Υπεύθυνος ομάδος εργασίας 6.
 
 
 
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΩΝ
Α. ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ
Διαμαντόπουλος Ι. (1983). Δόμη και Διανομή των Ελληνικών φρυγανικών οικοσυστημάτων. Διδακτορική διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1983.
 
Β. ΑΡΘΡΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΜΕ ΚΡΙΤΕΣ
B.1 Monokrousos N., Boutsis G., Diamantopoulos J. (2014). Development of soil chemical and biological properties in the initial stages of post-mining deposition sites. Environmental Monitoring and Assessment 186, 9065-9074.
B.2 Vlachodimos K., Papatheodorou E.M., Diamantopoulos J., Monokrousos N. (2013). Assessment of Robinia pseudoacacia cultivations as a restoration strategy for reclaimed mine spoil heaps. Environmental Monitoring and Assessment 185, 6921-6932.
Β.3Papatheodorou E.M., Kordatos H., Kouseras T., Monokrousos N. , Menkissoglu-Spiroudi U., Diamantopoulos J., Stamou G.P, Argyropoulou M.D. (2012). Differential responses of structural and functional aspects of 3 soil microbes and nematodes to biotic and abiotic stress. Applied Soil Ecology 61, 26-
B.4 Monokrousos N., Bobori D., Tsiafouli M., Boutsis G., Chalkos D., Vlachodimos K., Kladas E., Blake K., Pyrovetsi M., Papatheodorou E.M., Sgardelis S., Symeonidis L. &Diamantopoulos J. (2009). Evaluation of ecological soil properties as indicators of flying ash deposition from lignite power plants in the Florina-Kozani basin. Fresenius Environmental Bulletin 7, 1289-1294.
B.5 Monokrousos N., Papatheodorou E.M., Diamantopoulos J. & Stamou G.P. (2006) Soil quality variables in organically and conventionally cultivated field sites. Soil Biology & Biochemistry 38, 1282-1289.
B.6 Monokrousos N., Papatheodorou E.M., Diamantopoulos J. & Stamou G.P. (2004) Temporal and spatial variability of soil chemical and biological variables in a Mediterranean shrubland. Forest Ecology & Management 202, 83-91.
B.7 .Detsis, V., Diamantopoulos, J., and Kosmas ,C., 2000 Collembolan assemblages in Lesvos – Greece. Effects of differences in vegetation and precipitation Acta Oecologica-International Iournal of Ecology 21(2) :149-159
B.8 Kosmas,C.; Danalatos,N.; Cammeraat,L.H.; Chabart,M.; Diamantopoulos,J.; Farand,R.; Gutierrez,L.; Jacob,A.; Marques,H.; Martinez-Fernandez,J.; Mizara,A.; Moustakas,N.; Nicolau,J.M.; Oliveros,C.; Pinna,G.; Puddu,R.; Puigdefabregas,J.; Roxo,M.; Simao,A.; Stamou,G.; Tomasi,N.; Usai,D.; Vacca,A. 1997, The effect of land use on runoff and soil erosion rates under Mediterranean conditions CATENA, 29, 1, 45-59 .
B.9 Pirintsos,S.A.; Diamantopoulos, J.; Stamou,G.P.,1996, Hierarchical Analysis of the relationship between spatial distribution and abundance of epiphytic lichens (Mnt Olympos-Greece) Vegetatio122 (1) 95-106.
B.10 PirintsosS.A., J.Diamantopoulos & G.P. Stamou.,1995 AnalysisofthedistributionofepiphyticlichenswithinhomogeneousFagussylvaticaL. standsalonganaltitudinalgradient (MountOlympos ,Greece).Vegetatio 116:33-40
B.11Diamantopoulos,J.; Pirintsos,S.A.; Margaris,N.S.; Stamou,G.P. ,1994, Variation in Greek phrygana vegetation in relation to soil and climate J. VEG. SCI. 5, 3, 355-360.
B.12 Pirintsos,S.A.; Diamantopoulos,J.; Stamou,G.P.,1993, Analysis of the Vertical-Distribution of Epiphytic Lichens on Pinus-Nigra (Mount-Olympus, Greece) Along an Altitudinal Gradient Vegetatio109, 1, 63-70.
B.13 Pirintsos,S A ,Vokou, D., Diamantopoulos J.,Galloway D.J.,1993. An Assessment of the sampling procedure for estimating air-pollution using epiphytic lichens as indicators Lichenologist 25: 165-173.
B.14 Diamantopoulos ,J.,Pirintsos, S., Laundon ,J R ,Vokou, D., 1992 The epiphytic lichens around Thessaloniki (Greece) as indicators of Sulfur-dioxide pollution Lichenologist 2463-71 .
Β.15. Arianoutsou M & J Diamantopoulos ,1985 Comparative phenology of of five dominant plant species in maquis and phrygana ecosystems in Greece. Phyton Austria 25(1) 77-85
B.16Margaris N S, Adamandiadou S, Siafaka L & J Diamantopoulos (1984). Nitrogen and Phosphorus content in plant species of Mediterranean ecosystems in GreeceVegetatio 55:29-35.
B.17Diamantopoulos J & N.S.Margaris,1981 The transition of Euphorbia acanthothamnos from the winter to the summer form Flora 171:315-328
B.18 Diamantopoulos J.& N.S. Margaris,1981 Flowering times and flower colors in the flora of Greece Phyton (Austria) 21(2):241-244
B.19 Arianoutsou M., Diamantopoulos J. & N.S. Margaris,1980. Fire behaviour of Ceratonia siliqua.Separata de Portugaliae Acta Biologica,Vol XVI No 14, pp67-74
 
Γ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΣΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΤΟΜΟ
Moνοκρούσος Ν., Διαμαντόπουλος Ι. (2008). Χρήση εδαφολογικών βιολογικών δεικτών για την εκτίμηση της κατάστασης του χερσαίου περιβάλλοντος. Αειφορική διαχείριση προστατευόμενων περιοχών, εκδόσεις Παππάς, 379-385. (Διανομή του συγκεκριμένου βιβλίου στο Διαπανεπιστημιακό και Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών των Ιωαννίνων με τίτλο: ‘Αειφορική διαχείριση προστατευόμενων περιοχών’).
Tsiafouli M., Monokrousos N., Papatheodorou E., Argyropoulou M., Sgardelis St., Diamantopoulos I. and G.P. Stamou (2004). Organic agriculture and soil quality. In: Arianoutsou M. and V.P. Papanastasis (eds), Ecology, Conservation and Management of Mediterranean Climate Ecosystems (MEDECOS), Millpress, Rotterdam.
Dalaka, E. Papatheodorou, G. Iatrou, T. Mardiris, J. Pantis, S. Sgardelis, C. Lanara Cook, T. Lanaras, M. Argyropoulou, K. J. Diamantopoulos and G. P. Stamou (2002). Differing responses of Greek Mediterranean Plant Communities to Climate and the Combination of Grazing and Fire. In: Mediterranean desertification: a mosaic of processes and responses, (edit. N. A. Geeson, C. J. Brandt, J. B. Thornes), 440 p.
G.P. Stamou, J. Diamantopoulos, J. Pantis, S. Sgardelis, A. Dalaka, E. Papatheodorou, S. Pirintsos, Th. A. Mardiris, C.M. Cook, G.Iatrou: The case studies at the Petralona and Hortiatis Field Sites, Northern Greece. 01/1998: pages 124-125.;
Papatheodorou E.M., Monοkrousos N., Chalkos D., Karris G., Argyropoulou M., Vokou D., Diamantopoulos J. and G.P. Stamou (2002). Biological and biochemical parameters distinguishing soil microsites under different Mediterranean shrub species. In: Zdruli P., Steduto P. and Kapur S.(eds), 7th International Meeting on Soils with Mediterranean Type of Climate (Selected Papers), 37-44.
 
Δ. ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
MEDALUS I (Mediterranean Desertification and Land Use). 4th International Meeting, Thessaloniki 1992.
4th International Congress on the Zoogeography and Ecology of Greece and Adjacent Regions, April 1993, Thessaloniki. (Συμμετοχή με μία ανακοίνωση)
16ο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Βιολογικών Επιστημών, Βόλος 1994. (
MEDALUS II (Mediterranean Desertification and Land Use). Third Group Meeting and Scientific Conference, Athens, 18-24 May 1994. (Συμμετοχή με ένα πόστερ)
17ο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Βιολογικών Επιστημών, Πάτρα 1994. (Συμμετοχή με μία ανακοίνωση)
8th European Ecological Congress (EURECO '99). September 1999, Halkidiki, Greece. (Συμμετοχή με δύο ανακοινώσεις)
Πανελλήνιο Συνέδριο Ένωσης Ελλήνων Οικολόγων Θεσσαλονίκη, 27-28 Σεπτεμβρίου 2003.
10th MEDECOS Conference, 25 April-1 May, Rhodes, Greece.
3ο Συνέδριο Ελληνικής Οικολογικής Εταιρείας και Ελληνικής Ζωολογικής Εταιρείας. Ιωάννινα, 16-19 Νοεμβρίου. (Συμμετοχή με ένα πόστερ)
Monokrousos N., Vlachodimos K., Diamantopoulos I. (2008) Comparison of seminatural vegetation and soil properties between spoils and natural sites in the Kozani-Ptolemais-Florina basin . 6th European conference on Ecological restoration .Ghent Belgium 8-12 September 2008.
Tsiafouli M., Monokrousos N., Papatheodorou E., Argyropoulou M., Sgardelis St., Diamantopoulos I. and G.P. Stamou (2004). Organic agriculture and soil quality. 10th MEDECOS Conference, 25 April-1 May, Rhodes, Greece.
Παπαθεοδώρου Ε., Αργυροπούλου Μ., Διαμαντόπουλος Ι., Μονοκρούσος Ν., Τσιαφούλη Μ., Τακούδης Φ., Σκεπετάρη Μ. & Στάμου Γ.Π. (2003). Χρήση βιολογικών παραμέτρων στην αποτίμηση της ποιότητας των εδαφών. Πανελλήνιο Συνέδριο Ένωσης Ελλήνων Οικολόγων 27-28 Σεπτεμβρίου 2003, Θεσσαλονίκη
Ν. Μονοκρούσος, Δ. Χάλκος, Γ. Καρρής, Ε. Παπαθεοδώρου, Μ. Αργυροπούλου, Γ.Π. Στάμου και Ι. Διαμαντόπουλος (2001). Βιοχημικά εδαφικά χαρακτηριστικά σε υποβαθμισμένη διάπλαση αειφύλλων. 23ο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Βιολογικών Επιστημών, Χίος 2001.
E. M. Papatheodorou, N. Monokrousos, D. Halkos, G. Karris, M. Argyropoulou, D. Vokou, IDiamantopoulosandG. P. Stamou (2001). Discrimination of soils under different mediterranean shrub species in relation to biochemical parameters. 76th International Meeting on Soils with Mediterranean Type of Climate-“Preserving the Mediterranean Soils in the third Millennium”. Valenzano (Bari), Italy, 23-28 September 2001.
 
Ε. ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Richard Primack “Conservation Biology” 3rd edition
Ελληνικός τίτλος “Διατήρηση και Προστασία της Βιοποικιλότητας» Σε συνεργασία με Μ. Αριανούτσου,Δ.Δανιηλίδη,Σ.Βαλάκο,Π. Παφίλη,Ι.Παντή. Εκδόσεις «αεί» 2008
 
 
ΚΡΙΤΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
Environmental Earth Sciences (ENGE) (2013)(2014)
Scientia Agricola (2010)
 
 
 
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ
 
Α. ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ
Ι. Διαμαντόπουλος (1983). Δομή και Διανομή των Ελληνικών φρυγανικών οικοσυστημάτων. Διδακτορική διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1983.
Μετά τις μελέτες των Η.Μooney για την Καλιφόρνια και του Ν. Σ. Μάργαρη για την Ελλάδα υποστηριζόταν ότι τα φρυγανικά οικοσυστήματα αποτελούν τα φυσικά οικοσυστήματα που συναντώνται προς το ξηρό άκρο της διαβάθμισης όσον αφορά την ετήσια βροχόπτωση (περίπου 400 mm) στο μεσογειακό κλίμα και δεν αποτελούν προϊόν της υποβάθμισης συστημάτων αειφύλλων σκληροφύλλων, τα οποία σύμφωνα με τους παραπάνω μελετητές καταλαμβάνουν το υγρό τμήμα της διαβάθμισης (900mm), βρίσκονται δηλαδή σε θέσεις με μεσογειακό μεν κλίμα αλλά με ετήσια βροχόπτωση μεγαλύτερη των 600 mm .
Η υπόθεση εργασίας ότι «τα φρυγανικά οικοσυστήματα αποτελούν τη φυσική βλάστηση για το ξηρό τμήμα της διαβάθμισης της ετήσιας βροχόπτωσης για το μεσογειακό κλίμα και όχι προϊόντα υποβάθμισης» έγινε προσπάθεια να αποδειχθεί με την μελέτη της δομής των Ελληνικών φρυγανικών οικοσυστημάτων, Α. σε επίπεδο σύστασης ειδών Β. Λειτουργικών χαρακτηριστικών και προσαρμογών. Περαιτέρω διερευνάται η έκταση την οποία καταλαμβάνουν στον Ελληνικό χώρο τα οικοσυστήματα αυτά και γίνεται προσπάθεια εκτίμησης της παλαιοβοτανικής καταγωγής τους για τον Ελληνικό χώρο.
Οσον αφορά την δομή σε είδη των φρυγανικών οικοσυστημάτων και τους παράγοντες οι οποίοι την ελέγχουν, με κριτήριο τη χλωριδική ομοιότητα σχηματίζονται 3 ομάδες. Η επεξεργασία με τον συντελεστή συσχέτισης σε σειρά του Spearman έδειξε ότι αυτή η ομαδοποίηση σχετίζεται περισσότερο με τη μέση ετήσια θερμοκρασία του αέρα (rs=+0,49)
Εμφανίζεται σύγκλιση μεταξύ των Ελληνικών φρυγανικών οικοσυστημάτων και αυτών της Καλιφόρνιας και Χιλής σε ιδιότητες που εξαρτώνται από το κλίμα και τέτοιες είναι στην περίπτωσή μας ,ο αριθμός των ειδών ανά μονάδα επιφάνειας του εδάφους και το μέγεθος των φύλλων. Σε άλλες όμως ιδιότητες οι οποίες αποτελούν και έκφραση του γενετικού δυναμικού των φυτικών πληθυσμών όπως, παρουσία αγκαθιών και προσαρμογές στις συνθήκες ξηρασίας, παρατηρείται απόκλιση . Απόκλιση όμως εμφανίζουν όλες οι περιοχές αν συγκριθούν με την Νότιο Αφρική , πράγμα που δείχνει ότι παρά την κλιματική και φυσιoγνωμική ομοιότητα δεν υπάρχει βαθύτερη εξελικτική σύγκλιση.
 
 
Β. ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΜΕ ΚΡΙΤΕΣ
Β.1 Monokrousos N., Boutsis G., Diamantopoulos J. (2014). Development of soil chemical and biological properties in the initial stages of post-mining deposition sites. Environmental Monitoring and Assessment (DOI: 10.1007/s10661-014-4066-1)
Σκοπός της εργασίας είναι να διαπιστωθεί αν αποθέσεις υλικών εξόρυξης ανεξάρτητα από το υλικό που αποτελούνται προσφέρουν τις ίδιες ευκαιρίες για την εγκατάσταση φυσικής βλάστησης. Έγινε καταγραφή, κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου από τη δημιουργία τους, της εποχιακής μεταβολης της μικροβιακής βιομάζας, ενζυμικών δραστηριοτήτων ουρεάσης, αφυδρογονάση και αλκαλικής φωσφατάσης και φυσικοχημικών στοιχείων (pH, οργανικός C και Ν, διαθέσιμος P, Ca και Mg) του επιφανειακού εδάφους αποθέσεων υλικών εξόρυξης που διαφέρουν μεταξύ τους με βάση το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία τους: μάργα, ερυθρόφαιοι σχηματισμοί, τέφρα. Η μικροβιακή βιομάζα, οι ενζυμικές δραστηριοτήτες καθώς και ο οργανικός C και N ήταν υψηλότερες στις αποθέσεις ερυθρόφαιων σχηματισμών και στη μάργα, με τη μαργα να εμφανίζει τις υψηλότερες τιμές. Όλες οι βιολογικές παράμετροι με την εξαίρεση της αλκαλικής φωσφατάσης αυξήθηκαν με το χρόνο. Το αλκαλικό περιβάλλον σε συνδυασμό με το χαμηλό ρυθμό βελτίωσης των εδαφικών παραμέτρων που σχετίζονται με την ποιότητα εδάφους στις αποθέσεις τέφρας φαίνεται να αποτελούν τους κύριους παράγοντες οι οποίοι εμποδίζουν την ανάπτυξη φυσικής βλάστησης. Αντιθέτως, τα άλλα δύο υλικά απόθεσης παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση με όρους ποιότητας εδάφους και λειτουργικότητα εδαφών κατά τα αρχικά στάδια της δημιουργίας εδάφους.
 
B.2 Vlachodimos K., Papatheodorou E.M., Diamantopoulos J., Monokrousos N. (2013). Assessment of Robinia pseudoacacia cultivations as a restoration strategy for reclaimed mine spoil heaps. Environmental Monitoring and Assessment 185: 6921-6932.
Για την κάλυψη των αδρανών υλικών τα οποία προκύπτουν από την εξόρυξη και καύση του λιγνίτη χρησιμοποιείται το ξενικό είδος Robinia pseudoacacia. Εναλλακτικά ως μέθοδος αποκατάστασης θα μπορούσε να προταθεί η φυσική αναγέννηση της περιοχής. Στην εργασία αυτή εξετάστηκε η ποιότητα του εδάφους μέσω της εκτίμησης χημικών, βιοχημικών και μικροβιακών παραμέτρων, σε εδαφικά δείγματα που συλλέχθηκαν από αποκατεστημένες επιφάνειες καλυμμένες με R. pseudoacacia και με ποώδη βλάστηση που διέφεραν ως προς το χρόνο αποκατάστασης τους (0, 1, 2, 5 και 10 χρόνια). Ως ποιότητα εδάφους ορίστηκε η ικανότητα του να επιτελεί σειρά διεργασιών ακόμη και υπό συνθήκες καταπόνησης ή διαταραχής.
Η επίδραση του είδους της βλάστησης στις εδαφικές παραμέτρους εμφανίζεται μετά από τα πρώτα δύο χρόνια της αποκατάστασης. Η παρουσία της ακακίας αυξάνει τις συγκεντρώσεις του εδαφικού μικροβιακού φορτίου, του οργανικού και ανόργανου Ν και της οργανικής ουσίας σε σχέση με τη ποώδη βλάστηση ενώ μειώνει τη δραστηριότητα της ουρεάσης και παρεμποδίζει την αύξηση της δραστηριότητας της αφυδρογονάσης. Καθώς η δραστηριότητα των παραπάνω ενζύμων είναι απαραίτητη για την επίτευξη εξειδικευμένων εδαφικών διεργασιών σχετιζόμενων με τον κύκλο του Ν (ουρεάση) και του C (αφυδρογονάση) και άρα περισσότερο ευαίσθητων σε επικείμενη καταπόνηση, προτείνεται ότι η φυσική αναγέννηση με ποώδη βλάστηση συνδυαστικά με τη χορήγηση οργανικών πρόσθετων μπορεί να αποτελέσει την καλύτερη μέθοδο αποκατάστασης περιοχών που χρησιμοποιούνται για την εξόρυξη λιγνίτη.
 
B.3 Papatheodorou E.M., Kordatos H., Kouseras T., Monokrousos N., Menkissoglu-Spiroudi U., Diamantopoulos I., Stamou G.P., Argyropoulou M.D. (2012).Differential responses of structural and functional aspects of soil microbes and nematodes to abiotic and biotic modifications of the soil environment. Applied Soil Ecology 61: 26-33.
Στην εργασία αυτή διερευνήθηκε η επίδραση μιας αβιοτικής (προσθήκη νερού) και μιας βιοτικής καταπόνησης (προσθήκη κοπριάς) στη δομή και λειτουργία της βιοκοινότητας των νηματωδών και των μικροβίων του εδάφους. Σαν μεθοδολογία αποτίμησης των 2 αυτών χαρακτηριστικών χρησιμοποιήθηκε ο προσδιορισμός των φωσφολιπιδίων (PLFA) και η κατανάλωση των υποστρωμάτων στα πλακίδια Biolog Ecoplates, αντίστοιχα. Στο πεδίο εγκαταστάθηκαν τέσσερις χειρισμοί: μικρή ποσότητα νερού – προσθήκη κοπριάς, μικρή ποσότητα νερού- χωρίς κοπριά, μεγάλη ποσότητα νερού – προσθήκη κοπριάς, μεγάλη ποσότητα νερού – χωρίς κοπριά. Πότισμα γινόταν στις δειγματοληπτικές επιφάνειες σε εβδομαδιαία βάση ενώ η κοπριά προστέθηκε μία φορά αρχές Φεβρουαρίου. Δειγματοληψίες πραγματοποιήθηκαν σε δύο χρονικές στιγμές: μετά από 8 εβδομάδες (Μάρτιο) και μετά από 20 εβδομάδες (Ιούνιο) ποτίσματος.
Το πότισμα επηρέασε σημαντικά τις επιμέρους ομάδες των μικροβίων, λειτουργώντας είτε μεμονωμένα τον Ιούνιο είτε συνδυαστικά με την κοπριά τον Μάρτιο. Σε όλους τους χειρισμούς καταγράφηκε αύξηση κυρίως της βακτηριακής βιομάζας και δευτερευόντως της μυκητιακής από τον Μάρτιο προς τον Ιούνιο, καθώς και αλλαγή στη δομή της βιοκοινότητας των βακτηρίων οδηγώντας στην επικράτηση των Gram+ βακτηρίων. Το προφίλ της κατανάλωσης των υποστρωμάτων διέφερε μεταξύ των δύο δειγματοληψιών ενώ η μικροβιακή λειτουργική ποικιλότητα δε φάνηκε να επηρεάζεται ούτε από τους χειρισμούς αλλά ούτε και από το χρόνο δειγματοληψίας. Τέλος, η απόκριση των τροφικών ομάδων των νηματωδών στους χειρισμούς ήταν περιστασιακή και αποτελούσε κυρίως απόκριση στη προσθήκη κοπριάς και όχι στη παροχή νερού.
 
B4. Monokrousos N., Bobori D., Tsiafouli M., Boutsis G.,Chalkos D., Vlachodimos K., Kladas E., Blake K., Pyrovetsi M., Papatheodorou E., Sgardelis S., Symeonidis L., Diamantopoulos I. (2009). – Evaluation of biological soil properties as indicators of flying ash deposition from lignite power plants in the Florina-Kozani basin. Fresenius Environmental Bulletin 18: 1289-1294.
Διερευνήθηκε κατά πόσο βιολογικές παράμετροι που σχετίζονται με την ποιότητα εδάφους όπως η λειτουργική ποικιλότητα των βακτηρίων του εδάφους, καθώς και η βιοκοινότητα των νηματωδών του εδάφους μπορούν να αποτελέσουν βιοδείκτες που να αντανακλούν την επιβάρυνση του εδάφους από βαρέα μέταλλα. Η επιβάρυνση προκύπτει από την εναπόθεση ιπτάμενης τέφρας μετά την καύση του λιγνίτη στους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρισμού στη λεκάνη Φλώρινας-Κοζάνης. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκαν 14 θέσεις δειγματοληψίας που βρισκόταν σε ακτίνα 2 km γύρω από τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας. Οι 12 από τις 14 θέσεις δειγματοληψίας αντιστοιχούσαν σε καλλιεργούμενες εκτάσεις (καλλιέργειες σταριού) ενώ οι άλλες δύο σε δασικές εκτάσεις. Επιπρόσθετα, κάποιοι από τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας λειτουργούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα πχ. 50 έτη ενώ κάποιοι άλλοι πολύ λιγότερο. Σε όλα τα εδαφικά δείγματα προσδιορίστηκε η συγκέντρωση των βαρέων μετάλλων.
Οι θέσεις δειγματοληψίας διακρίθηκαν με βάση τις συγκεντρώσεις των βαρέων μετάλλων, ενώ η λειτουργική ποικιλότητα των βακτηρίων και η ισοδιανομή όσον αφορά στη κατανάλωση των υποστρωμάτων των πλακιδίων Ecoplates δε διαφοροποιήθηκε μεταξύ των θέσεων. Η αφθονία των νηματωδών εμφανίστηκε σημαντικά αυξημένη στην πιο απομακρυσμένη θέση και σε μία από τις δύο δασικές εκτάσεις. Με βάση τα αποτελέσματα η αφθονία των νηματωδών και εν μέρει η κατανάλωση των υποστρωμάτων από τα βακτήρια αποτελούν βιοδείκτες της επιβάρυνσης της ποιότητας του εδάφους με βαρέα μέταλλα μόνο στην περίπτωση της χρόνιας επιβάρυνσης.
 
B.5 Monokrousos N., Papatheodorou E.M., Diamantopoulos J.D. and G.P. Stamou (2006). – Soil quality variables in organically and conventionally cultivated field sites. Soil Biolοgy & Biochemistry 38: 1282-1289.
Στην εργασία αυτή διερευνάται το πώς μεταβάλλεται η εδαφική ποιότητα α) ανάμεσα σε εκτάσεις που καλλιεργούνται συμβατικά και οργανικά, β) μεταξύ οργανικών καλλιεργειών που διαφοροποιούνται ως προς το χρόνο ένταξης σε καθεστώς βιολογικής καλλιέργειας (Ο2: καλλιέργεια με χρόνο ένταξης 2 έτη, O3: 3 έτη, Ο5: 5 έτη και Ο6: 6 έτη) και γ) μεταξύ των καλλιεργειών και των γειτονικών τους φυτοφρακτών. Σε όλες τις περιπτώσεις το καλλιεργήσιμο είδος ήταν το Asparagus officinalis. Εξετάστηκε μεγάλος εδαφικών παραμέτρων (μικροβιακές, φυσικοχημικές, ενζυμικές) καθώς και η λειτουργικότητα της βακτηριακής κοινότητας. Για τη διάκριση μεταξύ βιολογικής και συμβατικής καλλιέργειας σημαντικότερες παράμετροι αναδείχτηκαν οι ποσότητες του μικροβιακού C και Ν υποδηλώνοντας διαφοροποίηση στη σύσταση της μικροβιακής κοινότητας. Μεταξύ των οργανικών καλλιεργειών, η κύρια διάκριση αφορά την O2, από όλες τις υπόλοιπες, καθώς αυτή βρίσκεται και σε καθεστώς μετάβασης. Εντούτοις, η δραστηριότητα των ενζύμων που συμμετέχουν στον κύκλο του Ν κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα στις Ο2 και Ο6 ενώ εμφανίζει υψηλότερες τιμές στις Ο3 και Ο5. Χαρακτηριστικό είναι ότι η λειτουργική ποικιλότητα της βακτηριακής κοινότητας δεν αντανακλά τις διαφορές των πρακτικών που εφαρμόστηκαν. Οσον αφορά τους φυτοφράκτες αυτοί εμφανίζουν ένα σύνολο εδαφικών χαρακτηριστικών που τους διακρίνονται μεν πλήρως από τις καλλιεργούμενες εκτάσεις, εντούτοις εμφανίζουν διαφοροποίηση και μεταξύ τους, γεγονός που πιθανόν ανακλά επίδραση από τη πρακτική που εφαρμόζεται στην πλησιέστερη καλλιεργήσιμη έκταση.
 
Β.6 Monokrousos N., Papatheodorou E.M., Diamantopoulos J.D. and G.P. Stamou (2004). Temporal and spatial variability of soil chemical and biological variables in a Mediterranean shrubland. Forest Ecology & Management 202: 83-91.
Στην εργασία αυτή διερευνήθηκε η επίδραση που ασκεί η κάλυψη της επιφάνειας του εδάφους με διαφορετικά φυτικά είδη σε παραμέτρους που σχετίζονται με την ποιότητα εδάφους, όπως η εδαφική μικροβιακή βιομάζα και δραστηριότητα καθώς και η διαθεσιμότητα σε άνθρακα, άζωτο και φώσφορο, σε ένα μεσογειακό σύστημα θαμνώνων. Επίσης, μελετήθηκε η εποχιακή μεταβολή των παραπάνω παραμέτρων. Για το σκοπό αυτό συλλέχθηκαν δείγματα από 6 μικροθέσεις (το έδαφος κάτω από τα είδη Q. coccifera, J. οxycedrus, Erica sp., Globularia alypum, Thymus capitatus και από τον κενό από θαμνώδη βλάστηση χώρο) σε εποχιακή βάση. Τα φυτικά είδη ανήκουν στους δύο χαρακτηριστικούς τύπους βλάστησης των μεσογειακών οικοσυστημάτων: αείφυλλα σκληρόφυλλα (Q. coccifera, J. οxycedrus, Erica sp.) και φρυγανικά είδη (Globularia alypum, Thymus capitatus)
Η εποχικότητα επιφέρει σημαντικότερες μεταβολές στις βιοχημικές εδαφικές παραμέτρους από αυτή που δημιουργεί η κάλυψη του εδάφους με διαφορετικά φυτικά είδη. Τα δείγματα που συλλέχθηκαν την υγρή περίοδο διαχωρίζονταν πλήρως από αυτά της ξηρής περιόδου. Η ταξινόμηση των ξηρών δειγμάτων ελέγχεται από τη μυκητιακή βιομάζα και τη διαθεσιμότητα του Ν και Ρ, ενώ εκείνα της υγρής περιόδου ταξινομούνται με βάση παραμέτρους που σχετίζονται με τον κύκλο του C. Η κάλυψη του εδάφους με γρασίδι ή θάμνους, όπως επίσης και το είδος των θάμνων (αείφυλλα ή φρύγανα) επηρεάζει σημαντικά τα βιοχημικά εδαφικά χαρακτηριστικά αναδεικνύοντας το γεγονός ότι το κάθε φυτικό είδος δημιουργεί το δικό του χημικό εδαφικό μικροπεριβάλλον.
 
B.7Detsis, V., Diamantopoulos , J., and Kosmas,C., 2000 Collembolan assemblages in Lesvos – Greece. Effects of differences in vegetation and precipitation Acta Oecologica-International Iournal of Ecology 21(2) :149-159
Η παρουσία στη Λέσβο σε εγγύτητα διαφορετικών φυτοκοινοτήτων όπως φυλλοβόλες βαλανιδιές και φρύγανα, καθαρό αποτέλεσμα ανθρωπογενών, ερημοποιητικών διεργασιών παράλληλα με μία βροχομετρική διαβάθμιση οδήγησε στην σκέψη αναζήτησης, και στο επίπεδο των καταναλωτών μιας ομάδας ζώων που πιθανόν θα ανακλούσαν αυτήν την διαφορετική σύσταση της βλάστησης και του ύψους βροχής. Σαν ομάδα ζώων επελέγησαν τα εδαφόβια κολέμβολα.
Εφαρμόστηκε η ανάλυση συσσωμάτωσης και προσδιορίστηκαν χαρακτηριστικά είδη για κάθε συσσωμάτωμα. Αν και εμφανίστηκαν χαρακτηριστικά είδη στις θέσεις με δρυς και μεγαλύτερο ύψος βροχής ο σημαντικότερος παράγων βρέθηκε να είναι η γεωγραφική εγγύτητα και όχι η υπερκείμενη βλάστηση ή το βροχομετρικό καθεστώς.
 
Β.8 Kosmas,C.; Danalatos,N.; Cammeraat,L.H.; Chabart,M.; Diamantopoulos,J.; Farand,R.; Gutierrez, L.; Jacob, A.; Marques, H.; Martinez-Fernandez,J.; Mizara,A.; Moustakas,N.; Nicolau,J.M.; Oliveros,C.; Pinna,G.; Puddu,R.; Puigdefabregas,J.; Roxo,M.; Simao,A.; Stamou,G.; Tomasi,N.; Usai,D.; Vacca,A. 1997, The effect of land use on runoff and soil erosion rates under Mediterranean conditions CATENA, 29, 1, 45-59
Στην εργασία αυτή παρουσιάζονται συνθετικά τα αποτελέσματα του ερευνητικού προγράμματος MEDALUS I όσον αφορά την ερημοποιητική δράση της διάβρωσης του εδάφους κάτω απο τις συνηθέστερες χρήσεις γης στη Μεσόγειο. Οι 8 πειραματικές περιοχές ήταν διατεταγμένες σε άξονα από Δυτικά προς Ανατολικά, στη Βόρεια πλευρά της Μεσογείου. Ξεκινούσαν από τον Ατλαντικό (Πορτογαλία) και μέσω Ισπανίας ,Γαλλίας και Ιταλίας έφταναν στην Ελληνική περιοχή η οποία βρισκόταν στα Πετράλωνα Χαλκιδικής. Κάθε μία αντιπροσώπευε μεσογειακού τύπου χρήσεις γης όπως σιτηρά χωρίς άρδευση (rainfed), αμπέλια, ελαιώνες, φυτείες ευκαλύπτου και φυσική βλάστηση (θαμνώνες). Αποδείχθηκε ότι το είδος χρήσης γης επηρεάζει σε μέγιστο βαθμό την απορροή και τον βαθμό διάβρωσης . Το μεγαλύτερο ποσό απώλειας σε ίζημα παρατηρήθηκε σε αμπελώνες με λοφώδη τοπογραφία (142,8 t/km2/yr). Η τιμή αυτή γίνεται 17,6 t/km2/yr για τους σιταγρούς και μόλις 0,8 t/km2/yr για τους ελαιώνες, ενώ οι θαμνώνες δίνουν 6, t/km2/yr .
 
Β.9 PirintsosS.A.,J.Diamantopoulos & G.P.Stamou ,1996HierarchicalanalysisoftherelationshipbetweenspatialdistributionandabundanceofepiphyticlichensfromMtOlympos (Greece). A test of the core-satellite hypothesis.Vegetatio 122(1):95-106
Η υπόθεση των πυρηνικών και δορυφορικών ειδών προβλέπει ότι σε μια ευρύτερη περιοχή δειγματοληψίας τα είδη σχηματίζουν δύο ομάδες.Μία η οποία περιέχει ευρέως διαδεδομένα είδη που εμφανίζουν και μεγάλη αφθονία στις κατά τόπους θέσεις (πυρηνικά) και μία στην οποία ανήκουν είδη σπάνια και εμφανιζόμενα κατά τόπους (δορυφορικά).
Στόχος της εργασίας αυτής είναι να ερευνήσει κατά πόσον τα είδη των επιφυτικών λειχηνών που υπάρχουν στον Όλυμπο ακολουθούν ένα τέτοιο πρότυπο.
Η διερεύνηση αυτή γίνεται πρώτη φορά για τους λειχήνες.Συμπεραίνεται ότι μερικά μόνο είδη μπορούν να χαρακτηριστούν είτε πυρηνικά είτε δορυφορικά.Τα υπόλοιπα δεν ακολουθούν εμφανές πρότυπο κατανομής. Για όσα το ακολουθούν αυτό φαίνεται να συνδέεται με την στρατηγική αναπαραγωγής.
 
Β.10 Pirintsos S.A.,J.Diamantopoulos & G.P. Stamou.,1995 Analysis of the distribution of epiphytic lichens within homogeneous Fagus sylvatica L. stands along an altitudinal gradient (MountOlympos ,Greece).Vegetatio 116:33-40
Επειδή τόσο εξαιτίας του χημισμού του φλοιού όσο και εξαιτίας της διαμόρφωσης της κόμης, οι περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν κάτω από αυτήν διαφέρουν από το ένα δενδρώδες είδος στο άλλο, κρίθηκε σκόπιμο να εξετασθεί το πρότυπο διανομής στον χώρο των επιφυτικών λειχήνων σε ένα άλλο κυρίαρχο δενδρώδες είδος του Ολύμπου, την οξυά.
Μελετήθηκαν οι τέσσερεις μεγαλύτερες συστάδες του είδους που εκτείνονταν από ύψος 930 έως 1500 μ. και βρίσκονται σε πλαγιές με ΝΑ έκθεση. Στο είδος αυτό (Οξυά) αποδεικνύεται ότι το πρότυπο διανομής των επιφυτικών λειχηνών, εξαρτάται πιο πολύ από το υψόμετρο και όχι από την κατακόρυφη θέση επί του κορμού όπως στο πεύκο.
 
Β.11 Diamantopoulos J.,S.A.Pirintsos,N.S.Margaris & G.P.Stamou,1994 Variation in Greek phrygana vegetation in relation to soil and climate. J Vegetation Sci 5:355-360
Τα φρύγανικά οικοσυστήματα παρά το μάλλον μικρό ποσοστό (13%) που βρέθηκε να καταλαμβάνουν στη συνολική έκταση της χώρας, διατηρούν την σημασία τους ως αντικείμενο μελέτης διότι :
Α) Στη Νότια Ελλάδα όπου απαντώνται κυρίως, το ποσοστό αυτό γίνεται πολύ μεγαλύτερο
Β) Στα μέρη που απαντούν συνιστούν έναν αξιόλογο βιοτικό πόρο και υπό τις παρούσες συνθήκες (κτηνοτροφία) αλλά και κάτω από άλλη οπτική (αρωματικά φυτά, εναλλακτικές και ήπιες μορφές ενέργειας) και
Γ) Κατέχουν ιδιάζουσα θέση στην πορεία των διεργασιών υποβάθμισης και ερημοποίησης αλλά και αντίστροφα αναβάθμισης.
Στην εργασία αυτή στην οποία παρουσιάζεται μέρος των ευρημάτων της διδακτορικής διατριβής, μελετάται η μεταβολή της σύνθεσης σε είδη και της δομής της βιοκοινότητος σε εννέα Ελληνικές περιοχές στις οποίες επικρατεί η βλάστηση φρυγάνων και γίνεται προσπάθεια να συσχετισθούν οι παρακάτω παράμετροι με δέσμη αβιοτικών παραγόντων που αφορούν το κλίμα και το έδαφος.
Αρχικά διαπιστώνεται ότι τα φρύγανα υφίστανται κυρίως μέσα στην κλιματική ζώνη με έντονα ξηροθερμικό κλίμα (βροχόπτωση ~ 400mm ετησίως αλλά και υψηλές θερμοκρασίες ιδίως το θέρος) . Εντός της ζώνης αυτής όμως οι διάφορες φυτοκοινότητες φρυγάνων συνδέονται κύρια με εδαφικούς παράγοντες .
Φαίνεται πως η διανομή των φρυγανικών οικοσυστημάτων σχετίζεται πιο πολύ με εδαφικούς παρά με κλιματικούς παράγοντες αντίθετα με ότι αναμενόταν και αυτό αποδίδεται στην έντονη και παρατεταμένη ανθρωπογενή επίδραση που εξαφάνισε την αρχική ποικιλότητα που οφειλόταν σε κλιματικούς παράγοντες.
 
B.12. Pirintsos S.A.,Diamantopoulos J.,& G. P. Stamou,1993 Analysis of the vertical distribution of epiphytic lichens on Pinus nigra (Mount Olympos,Greece) along an altitudinal gradient Vegetario 109:63-70
Η εργασία αυτή αφορά την μελέτη της δομής της βιοκοινότητας των επιφυτικών λειχήνων επί του είδους Pinus nigra κατά μήκος της διαβάθμισης του υψομέτρου από τα 750 έως τα 1510 μ. του όρους Όλυμπος. Ταυτόχρονα μελετήθηκε και ο τρόπος με τον οποίο μεταβάλλεται η βιοκοινότητα αυτή κατά μήκος του κορμού των δέντρων.Για την επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι πολλών μεταβλητών (DCA-TWINSPAN).
Διαπιστώθηκε ότι ο κρίσιμος παράγων ο οποίος επηρεάζει την ετερογένεια της βιοκοινότητας στον χώρο είναι η θέση επί του κορμού του δέντρου επί του οποίου αναπτύσσεται η κοινότητα ,και λιγότερο η μεταβολή του υψομέτρου. Επίσης βρέθηκε ότι παρουσιάζεται ένας οικότονος στα 1200 μ. Οι παράγοντες αυτοί (θέση επί του κορμού του δέντρου, υψόμετρο) θεωρείται ότι αποτελούν συνιστώσες άλλων επί μέρους παραγόντων όπως θερμοκρασία, υγρασία αέρα, ένταση φωτισμού, θρεπτικά στοιχεία του κορμού, οι οποίοι όμως δεν είναι δυνατόν να μετρηθούν υπό τις παρούσες συνθήκες. Επίσης έγινε επεξεργασία των δεδομένων αυτής της εργασίας με τον συντελεστή αλληλεπίδρασης και έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων με τις δύο προηγούμενες εργασίες ούτως ώστε να καθορισθούν τα κατάλληλα ως δείκτες αέριας ρύπανσης είδη.
 
B.13Pirintsos S. A.,Vokou D.,Diamantopoulos J & D. J. Galloway,1993. An assessment of the sampling procedure for estimating air pollution using lichens as indicators. Lichenologist 25:165-173
Στην εργασία αυτή διερευνάται το κατά πόσον η θέση της δειγματοληψίας πάνω στον κορμό του δένδρου (δηλ στο ύψος του στήθους ή στην βάση) επηρεάζει το αποτέλεσμα που λαμβάνουμε εάν χρησιμοποιηθούν οι λειχήνες για τον χαρακτηρισμό του βαθμού ρύπανσης μιας περιοχής. Δείχθηκε ότι η δειγματοληψία στη βάση του κορμού δίνει αποτελέσματα με καλύτερη διακριτική ικανότητα ανάμεσα στις διάφορες τοποθεσίες. Τούτο οφείλεται στο ότι οι συνθήκες στην βάση των δέντρων ευνοούν την εμφάνιση περισσοτέρων ειδών και με μεγαλύτερη κάλυψη απ’ότι στο ύψος του στήθους. Η επιπλέον αυτή πληροφορία οδηγεί σε λεπτομερέστερη ταξινόμηση των σταθμών και ευχερέστερη παρακολούθηση τους για μεταβολές οι οποίες είναι δυνατόν να προκύψουν στο μέλλον. Επιπλέον διαπιστώθηκαν αδυναμίες του Δείκτη Ατμοσφαιρικής Καθαρότητας (ΙΑP) ο οποίος αποτελούσε για πολλά χρόνια (και ενδεχόμενα θα εξακολουθήσει) να αποτελεί την κλασσική μέθοδο προσέγγισης αυτών των θεμάτων.
 
B.14 Diamantopoulos J, Pirintsos S, Laundon J R & D Vokou (1992). The epiphytic lichens around Thessaloniki Greece as indicators of SO2 pollution. Lichenologist 24 :63-71
Στην εργασία αυτή χρησιμοποιήθηκαν οι λειχήνες για την εκτίμηση της έντασης της αέριας ρύπανσης στη ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης ,καθώς είναι γνωστό ότι οι οργανισμοί αυτοί είναι κατ’εξοχήν δείκτες αέριας ρύπανσης εξαιτίας της ευαισθησίας τους στο διοξείδιο του θείου.
Καταγράφηκε η επιφυτική λειχηνοχλωρίδα σε 21 συστάδες πεύκης, φυτεμένες γύρω από την πόλη, με δειγματοληψία που γινόταν στο ύψος του στήθους. Βρέθηκαν εικοσι-ένα είδη λειχήνων, με διαφορετική κατανομή στις επιμέρους πευκοσυστάδες.
Οι 21 σταθμοί με βάση την χλωριδική σύσταση και με την χρήση ανάλυσης πολλών μεταβλητών χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Κάθε μία χαρακτηρίζει μια ζώνη στην ευρύτερη περιοχή μελέτης,από την πλέον επιβαρυμένη με ρυπαντικό φορτίο μέχρι την πλέον καθαρή.
Η πλέον επιβαρυμένη ζώνη θεωρήθηκε το κέντρο της Θεσσαλονίκης όπου με βάση το σχέδιο δειγματοληψίας που εφαρμόσθηκε δεν βρέθηκαν επιφυτικοί λειχήνες. Τα πλέον ανθεκτικά είδη που βρέθηκαν στην δεύτερη ζώνη, θεωρήθηκαν τα Physcia adsendensXanthoria parietina και Rinodina pyrina. Τα πλέον ευπαθή είδη που χαρακτήρισαν την τέταρτη ζώνη ήταν τα: Hypogymnia physodesPseudevernia furfuracea και Physcia aipolia. Παρ’ότι σύμφωνα και με τα ευρήματα άλλων Ελλήνων ερευνητών τα φαινόμενα όξινης βροχής στη Βόρειο Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα έντονα, τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής δείχνουν ότι υπάρχει πρόβλημα αέριας ρύπανσης στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης και μάλιστα κατά την διεύθυνση των επικρατούντων ανέμων.
 
B.15 Arianoutsou M & J Diamantopoulos ,1985 Comparative phenology of of five dominant plant species in maquis and phrygana ecosystems in Greece. Phyton Austria 25(1) 77-85
Στην εργασία αυτή συγκρίνονται οι φαινολογικές εκδηλώσεις πέντε φυτικών ειδών τα οποία κυριαρχούν στα οικοσυστήματα αειφύλλων σκληροφύλλων και φρυγάνων και γίνεται προσπάθεια να κατανοηθεί ο τρόπος κατανομής των φωτοσυνθετικών προΐόντων στις διάφρες δραστηριότητες στην διάρκεια του χρόνου.
Διαπιστώθηκε ότι και οι δύο ομάδες φυτών παρουσιάζουν μεγίστη δραστηριότητα την άνοιξη αλλά ο τρόπος που κατανέμουν τα φωτοσυνθετικά προϊόντα είναι διαφορετικός. Ετσι στα αείφυλλα σκληρόφυλλα η αύξηση των βλαστών ,η άνθιση και η έκπτυξη των νέων φύλλων συμβαίνουν περίπου ταυτόχρονα ,ενώ στα φρυγανικά είδη που εξετάζονται στην εργασία αυτή συμβαίνουν διαδοχικά η μία κατόπιν της άλλης.
 
B.16 Margaris N S, Adamandiadou S, Siafaka L & J Diamantopoulos (1984). Nitrogen and Phosphorus content in plant species of Mediterranean ecosystems in Greece Vegetatio 55:29-35.
Παρά την σημαντική φυσιογνωμική ομοιότητα των κυρίαρχων μορφών βλάστησης των οικοσυστημάτων μεσογειακού τύπου ,υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ των επιμέρους περιοχών όταν εξεταστούν βαθύτερα ορισμένοι χαρακτήρες . Στην εργασία αυτή μελετάται η περιεκτικότητα σε άζωτο και φωσφόρο των εδαφών πέντε Ελληνικών περιοχών καθώς και των φύλλων 14 αειφύλλων σκληροφύλλων, 29 εποχιακά διμορφικών,8 φυλλοβόλων και 25 ποωδών ειδών τα οποία συναντώνται σε οικοσυστήματα μεσογειακού τύπου στη Ελλάδα.
Από την εργασία αυτή προέκυψαν τα παρακάτω συμπεράσματα.
Το περιεχόμενο σε άζωτο και φωσφόρο των Ελληνικών περιοχών, διαφέρει από εκείνο των περιοχών ανάλογου κλίματος Καλιφόρνιας, Χιλής ,Αυστραλίας και Ν.Αφρικής
Τα φύλλα των αειφύλλων σκληροφύλλων έχουν μικρότερη ποσότητα αζώτου και φωσφόρου από εκείνα των φρυγάνων.
Τα φύλλα των φυλλοβόλων καθώς και το υπέργειο μέρος των ποωδών δείχνουν παραπλήσιες τιμές με αυτές των εποχιακά διμορφικών .
Ο λόγος N/P παρουσιάζεται σταθερός σε όλους τους τύπους των μελετηθέντων φυτών.
Τα μεσογειακά οικοσυστήματα της Ελλάδος στους χαρακτήρες που ελέγχθηκαν μοιάζουν μόνον με αυτά της Καλιφόρνιας, ενώ παρουσιάζουν σημαντικές διαφορες μ’εκείνα του Νοτίου ημισφαιρίου.
 
B.17 Diamantopoulos J & N.S.Margaris, 1981 The transition of Euphorbia acanthothamnos from the winter to the summer form Flora 171:315-328
Στην εργασία αυτή εξετάζεται η μετατροπή που συμβαίνει σε άτομα του είδους Euphorbia acanthothamnos στη φύση την άνοιξη, που είναι το τέλος της υγρής περιόδου.
Τα χειμερινά φύλλα πέφτουν και ταυτόχρονα εμφανίζονται τα θερινά. Πριν την πτώση τους εξάγεται προς το υπόλοιπο φυτό περισσότερο από το 60% του αζώτου τους.
Την ίδια περίοδο συμβαίνει στους βλαστούς επιμήκυνση, αποξύλωση και σχηματισμός φελλού που προστατεύει το φυτό απ΄τις απώλειες νερού του καλοκαίρι.
Με κατάλληλο πειραματικό χειρισμό και αποφλοίωση έγινε προσπάθεια διακοπής της ροής των φωτοσυνθετικών προϊόντων από τη φωτοσυνθετική μονάδα προς το κέντρο του φυτού. Ετσι αποδείχθηκε και διαπιστώθηκε ποσοτικά ότι για την μετατροπή από την χειμερινή στη θερινή μορφή των φωτοσυνθετικών μονάδων χρησιμοποιείται ενέργεια και από το υπόλοιπο φυτό. Η ενέργεια αυτή πρέπει να είχε μεταφερθεί από τις φωτοσυνθετικές μονάδες σε προηγούμενες της αποξύλωσης φάσεις.
 
B.18 Diamantopoulos J.& N.S. Margaris,1981 Flowering times and flower colors in the flora of Greece Phyton (Austria) 21(2):241-244
Στην εργασία αυτή αναλύονται δεδομένα σχετικά με τις περιόδους άνθισης και το χρώμα των λουλουδιών στην Ελλάδα. Κατ’αρχήν διαπιστώθηκε ότι ο Μάϊος είναι ο μήνας που ανθίζουν τα περισσότερα είδη φυτών στην Ελλάδα και ακολουθεί ο Ιούνιος . Το χρώμα των ανθέων που επικρατεί είναι το κίτρινο και ακολουθεί το λευκό .
Επίσης βρέθηκε ότι στην ορεινή Ελλάδα το μέγιστο της ανθοφορίας είναι μετατοπισμένο κατά ένα μήνα ,ενώ το επικρατούν χρώμα είναι το λευκό αντί του κίτρινου. Το γεγονός αυτό αποδίδεται στη μεγαλύτερη συμμετοχή του υπεριώδους φωτός στο φάσμα της ηλιακής ακτινοβολίας στα μεγάλα υψόμετρα.
 
B.19 Arianoutsou M., Diamantopoulos J. & N.S. Margaris (1980) Fire behaviour of Ceratonia siliqua.Separata de Portugaliae Acta Biologica,Vol XVI No 14,pp67-74
Στην εργασία αυτή ερευνώνται μερικές παράμετροι της συμπεριφοράς του παραπάνω είδους (Χαρουπιά) απέναντι στη φωτιά.
Ελέγχθηκαν (1) η πιθανή δράση της φωτιάς στην ενεργοποίηση της φύτρωσης των σπερμάτων (2) η παρουσία αναστολέων της φύτρωσης στο έδαφος όπου φύεται η χαρουπιά με βιοδοκιμή και η ανενεργοποίηση τους και (3) η ευφλεκτότητα του φυτού
Διαπιστώθηκε ότι (1) η φωτιά δεν ενεργοποιεί την φύτρωση, (2) δεν υπάρχουν θερμοευαίσθητοι αναστολείς της φύτρωσης και (3) η ευφλεκτότητα της C.siliqua εξαρτάται από την ηλικία των κλάδων. Ο παράγοντας αυτός πιθανόν επηρεάζει το περιεχόμενό τους σε νερό.
 
 
 
Γ. ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΤΟΜΟ
Νικόλαος Μονοκρούσος & Ιωάννης Διαμαντόπουλος 2008. Χρήση εδαφολογικών βιολογικών δεικτών για την εκτίμηση της κατάστασης του χερσαίου περιβάλλοντος. Αειφορική διαχείριση προστατευόμενων περιοχών, Εκδότες Π. Δημόπουλος, Ι Δ Παντής, Δ Τζανουδάκης, Δ Βαγενάς.Εκδοτικός οίκος ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΠΑΣ σελ 379-385. (Διανομή του συγκεκριμένου βιβλίου στο Διαπανεπιστημιακό και Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών των Ιωαννίνων με τίτλο: ‘Αειφορική διαχείριση προστατευόμενων περιοχών’).
 
 
A. Dalaka, E. Papatheodorou, G. Iatrou, T. Mardiris, J. Pantis, S. Sgardelis, C. Lanara Cook, T. Lanaras, M. Argyropoulou, J. Diamantopoulos and G. P. Stamou (2001). Differing responses of Greek Mediterranean Plant Communities to Climate and the Combination of Grazing and Fire. In: Mediterranean desertification: a mosaic of processes and responses, (edit. N. A. Geeson, C. J. Brandt, J. B. Thornes), 440 p.
Στην εργασία αυτή επιχειρείται μία σύνθεση των αποτελεσμάτων που συλλέχθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος MEDALUS στις περιοχές του Χορτιάτη, των Πετραλώνων και της Θεσσαλίας, καθώς επίσης και η σύγκριση τους με αντίστοιχα αποτελέσματα από άλλα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα της Καλιφόρνιας, της Χιλής και της Ισπανίας. Διερευνήθηκαν τα αποτελέσματα της βόσκησης και της φωτιάς στα θρεπτικά του εδάφους και στη χλωριδική σύνθεση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η βόσκηση επιδρά σε συγκεκριμένα είδη κυρίως, όπως π.χ. ο θάμνος Q. coccifera, ενώ η φωτιά ή οι διορθωτικές ενέργειες, όπως η αναδάσωση, επιδρούν κυρίως στη χλωριδική σύνθεση και τη δομή των βιοκοινοτήτων.
 
Papatheodorou E.M., Monοkrousos N., Chalkos D., Karris G., Argyropoulou M., Vokou D., Diamantopoulos J. and G.P. Stamou (2002). Biological and biochemical parameters distinguishing soil microsites under different Mediterranean shrub species. In: Zdruli P., Steduto P. and Kapur S.(eds), 7th International Meeting on Soils with Mediterranean Type of Climate (Selected Papers), 37-44.
Στην εργασία αυτή διερευνώνται οι αλλαγές που επιφέρει σε εδαφικές παραμέτρους η κάλυψη του εδάφους από διαφορετικά φυτικά είδη. Συλλέχθηκαν εδαφικά δείγματα από τον χώρο κάτω από 5 θαμνώδη είδη καθώς και από τον κενό από θαμνώδη βλάστηση χώρο. Τα φυτικά είδη ανήκαν στις δύο κυρίαρχες στρατηγικές των φυτών των Μεσογειακών συστημάτων (αείφυλλα σκληρόφυλλα και φρύγανα). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μία από τις σημαντικές εδαφικές παραμέτρους, βάσει των οποίων διαφοροποιούνται οι διάφορες μικροθέσεις, είναι η ικανότητα των εδαφικών βακτηρίων να μεταβολίζουν τις διάφορες πηγές άνθρακα, ενώ η μυκητική βιομάζα μπορεί να διακρίνει το φτωχό από το πλουσιότερο έδαφος. Τέλος, το οργανικό Ν και ο μικροβιακός C αποτελούν κριτήριο διάκρισης του εδάφους κάτω από τα φρυγανικά και κάτω από τα αείφυλλα σκληρόφυλλα είδη.
 
Tsiafouli M., Monokrousos N., Papatheodorou E., Argyropoulou M., Sgardelis St., Diamantopoulos I. and G.P. Stamou (2004). Organic agriculture and soil quality. In: Arianoutsou M. and V.P. Papanastasis (eds), Ecology, Conservation and Management of Mediterranean Climate Ecosystems (MEDECOS), Millpress, Rotterdam.
Σε μια εφάπαξ δειγματοληψία καταγράφηκε πληθώρα εδαφικών χημικών και βιολογικών παραμέτρων σε οργανικές καλλιέργειες σπαραγγιού με διαφορετικό χρόνο ένταξης σε καθεστώς βιολογικής καλλιέργειας, σε συμβατική καλλιέργεια σπαραγγιού καθώς και στους φυτοφράχτες, που περιβάλλουν τις καλλιέργειες. Οι παράμετροι που προσδιορίστηκαν στα εδαφικά δείγματα αφορούσαν στη δομή και δραστηριότητα της μικροβιακής βιομάζας, στη διαθεσιμότητα θρεπτικών στοιχείων όπως Ca, Mg, K, P και ανόργανο Ν. Επιπλέον, προσδιορίστηκαν οι νηματώδεις τόσο σε επίπεδο οικογένειας όσο και σε επίπεδο τροφικής ομάδας, και υπολογίστηκαν οι δείκτες τροφικού πλέγματος των νηματωδών. Τα δείγματα των επιμέρους θέσεων δειγματοληψίας διαφοροποιήθηκαν με βάση το σύνολο των παραμέτρων. Οι οργανικές καλλιέργειες παρουσίασαν τιμές εδαφικών παραμέτρων ενδιάμεσες των φυτοφραχτών και της συμβατικής καλλιέργειας, ενώ η διάκριση μεταξύ των δύο φυτοφραχτών υπήρξε σαφής. Οι παράμετροι που ήταν κυρίως υπεύθυνες για τη διαφοροποίηση των δειγμάτων ήταν ο μικροβιακός C, ο ρυθμός ανοργανοποίησης C, η συγκέντρωση Μg καθώς και η βιομάζα των βακτηριοφάγων, μυκητοφάγων και παρασιτικών νηματωδών.
 
 
Δ. ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΑΝ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
 
Δ1 Παπαθεοδώρου Ε., Αργυροπούλου Μ., Διαμαντόπουλος Ι., Μονοκρούσος Ν., Τσιαφούλη Μ., Τακούδης Φ., Σκεπετάρη Μ. & Στάμου Γ.Π. (2003). Χρήση βιολογικών παραμέτρων στην αποτίμηση της ποιότητας των εδαφών. Πανελλήνιο Συνέδριο Ένωσης Ελλήνων Οικολόγων 27-28 Σεπτεμβρίου 2003, Θεσσαλονίκη
Για να καταδειχθεί η σημασία της χρήσης των βιολογικών παραμέτρων για τον έλεγχο της ποιότητας των εδαφών, παρουσιάζονται ενδεικτικά αποτελέσματα από δημοσιευθείσες εργασίες. Επί πλέον παρουσιάζονται αποτελέσματα από το ερευνητικό πρόγραμμα Εκτίμηση Βιολογικής Ποιότητας Εδαφών με νέες τεχνικές Υπολογιστικής Όρασης (ΠΕΝΕΔ 1999), που αφορούν τη συσχέτιση των βιολογικών παραμέτρων με παραμέτρους μικρομορφολογίας του εδάφους. Οι τελευταίες υπολογίστηκαν με τεχνικές ανάλυσης εικόνας εδαφικών τομών.
Δ2 Μονοκρούσος Ν., Τσιαφούλη Μ., Παπαθεοδώρου Ε., Αργυροπούλου Μ., Σγαρδέλης Σ., Διαμαντόπουλος Ι. & Στάμου Γ.Π. (2003). Βιολογική Γεωργία και Ποιότητα Εδάφους. Πανελλήνιο Συνέδριο Ένωσης Ελλήνων Οικολόγων 27-28 Σεπτεμβρίου 2003, Θεσσαλονίκη.
Στην εργασία αυτή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από τις δύο πρώτες δειγματοληψίες που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια του προγράμματος Ανάπτυξη ολοκληρωμένου σύστηματος οικολογικού ελέγχου ποιότητας εδαφών με χρήση καινοτόμων τεχνολογιών και εφαρμογή στη βιολογική γεωργία(ΠΕΝΕΔ 2001). Τα αποτελέσματα αφορούν τη διερεύνηση της ποιότητας του εδάφους βιολογικών καλλιεργειών σπαραγγιού, που έχουν ενταχθεί στο καθεστώς βιολογικής καλλιέργειας εδώ και 5, 3.5, 2 και 1.5 έτη, και τη σύγκρισή τους με συμβατικές καλλιέργειες σπαραγγιών καθώς και με τα κοντινότερα φυσικά οικοσυστήματα (φυτοφράχτες). Μετρήθηκαν οι ακόλουθες παράμετροι: αφθονία των νηματωδών, μικροβιακή δραστηριότητα, μικροβιακή βιομάζα, οργανικός άνθρακας, οργανικό άζωτο, μικροβιακό άζωτο, ανόργανες μορφές αζώτου (NO3- και NΗ4+ ιόντα), ρυθμός ανοργανοποίησης του άνθρακα, συγκέντρωση του εκχυλίσιμου φωσφόρου, συγκεντρώσεις
Δ3 Ν. Μονοκρούσος, Δ. Χάλκος, Γ. Καρρής, Ε. Παπαθεοδώρου, Μ. Αργυροπούλου, Γ. Π. Στάμου και Ι. Διαμαντόπουλος (2001). Βιοχημικά εδαφικά χαρακτηριστικά σε υποβαθμισμένη διάπλαση αειφύλλων. Πρακτικά 23ου Συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρείας Βιολογικών Επιστημών, Χίος 2001.
Στόχος της εργασίας ήταν να ελεγχθεί αν τα διαφορετικά είδη θάμνων, μέσω της αρχιτεκτονικής τους και του οργανικού υλικού που παράγουν, διαφοροποιούν τη βιολογική δραστηριότητα και τα χημικά χαρακτηριστικά στα πρώτα εκατοστά του εδάφους. Δείγματα συλλέχθηκαν από τα πρώτα 5cm του εδάφους σε έναν μεσογειακό αγρό, και συγκεκριμένα κάτω από θάμνους των ειδών Q. coccifera, Juniperus sp., Globularia sp., Erica sp., Thymus sp., καθώς επίσης και στον κενό χώρο μεταξύ των θάμνων. Μελετήθηκαν οι ακόλουθες παράμετροι: μικροβιακή δραστηριότητα, μικροβιακή βιομάζα, βιομάζα μυκήτων, ρυθμός ανοργανοποίησης του άνθρακα, οργανικός άνθρακας, οργανικό και ανόργανο (αμμωνιακό και νιτρικό) άζωτο.
 
 
Επισυναπτόμενο αρχείοΜέγεθος
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ - ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ2.8 MB